Column | Stop de klok! Tem de papieren loontransparantietijger

Deze keer geen column van mijn eigen hand maar doorverwijzing naar de opinie van Pieter Timmermans, CEO van het VBO, onze keypartner mbt belangenbeharting. Hij klaagt terecht de zoveelste regelneverij van Europa aan. Het loontransparantiedossier is één van de vele dossiers waarbij Europa het de eigen ondernemingen moeilijker maakt (zie ook Green Deal) in plaats van het verdedigen en bevorderen van de competitiviteit van onze bedrijven.

Het woord is aan Pieter…

Wie hoopt op een opinie over De Slimste Mens is eraan voor de moeite. Het gaat hier over iets minder ontspannends, maar des te bepalender: ‘pay transparency’ en ‘stop the clock’! Wie wil er nu op de pauzeknop drukken bij een richtlijn die gendergelijkheid en gelijke beloning wil bevorderen? Wij! Een ‘stop the clock’ impliceert niet dat de doelstelling van de richtlijn of de richtlijn zelf verdwijnt, maar wel dat de omzettingsdeadline van 7 juni 2026 met twee jaar wordt gepauzeerd. De bedoeling is om de loontransparantierichtlijn inhoudelijk te herwerken tot wat ze hoort te zijn: doeltreffend en werkbaar.

Als gelijkheid eenheidsworst wordt

Perfect uitgewerkte sociale rechten op papier die in de praktijk niet werken, leveren geen vooruitgang op. Zeker niet als ze onderweg ook nog eens een hoop ongewenste neveneffecten veroorzaken. Denk maar aan de uitholling van het principe ‘verlonen naar prestatie’ en de verdwijnende of nog minimale loononderhandelingen. Differentiatie tussen werknemers zal plaatsmaken voor vermijding. Wat zal overblijven is een eenheidsworst: veilig voor werkgevers, maar weinig stimulerend voor werknemers. Gelijkheid door (loon)nivellering en -stagnatie. Competitiviteit als collaterale schade. Dat kan toch niet de bedoeling zijn?

Toch is dat precies waar de loontransparantierichtlijn vandaag op afstevent. Wat bedoeld is als een duw richting meer gelijkheid, dreigt te eindigen als een verplicht ritueel. Formulieren invullen, vakjes aankruisen, rapporten maken. Veel administratie, weinig gewenste impact. Integendeel, zelfs veel ongewenste impact. Niemand betwist het doel van de richtlijn. Gelijk loon voor gelijkwaardig werk tussen vrouwen en mannen is terecht en nodig. Al mag gezegd worden dat de richtlijn opvallend weinig oog heeft voor het feit dat er meer genders bestaan dan enkel vrouwen en mannen. Maar los daarvan zit het probleem niet in de ambitie, wel in de uitwerking. 

→ Lees hier het volledige opiniestuk. 

Erik Magnus