Kledingfabrikanten misleiden met label

Kledingfabrikanten rommelen met de labels waarop staat uit welke stoffen een kledingstuk bestaat en waar het vandaan komt. Hoe vaak dat gebeurt, wil staatssecretaris Stientje van Veldhoven nu uitzoeken. Volgens dagblad Trouw heeft de bewindsvrouw een onderzoek gelast, waarbij steekproefsgewijs kledingstoffen zullen worden geanalyseerd.

Van Veldhoven, verantwoordelijk voor de circulaire economie, geeft daarmee gehoor aan een motie, ingediend door de Kamerleden Carla Dik-Faber (ChristenUnie) en Jessica van Eijs (D66). Dik-Faber: “Op basis van wat ik nu weet, durf ik de stelling aan dat er bijna geen waarheidsgetrouwe labels zijn. Kledinglabels zijn ronduit misleidend.”

Faber en Van Eijs willen dat de overheid afspraken maakt over kledinglabels: die moeten juiste informatie geven. Dat kledingmerken dat niet uit zichzelf doen, vindt Dik-Faber ‘ontluisterend’. Het onderzoek moet binnen enkele maanden klaar zijn. Waarom fabrikanten het niet zo nauw nemen met de voorschriften is onduidelijk, maar financieel gewin is aannemelijk. Kunstvezels zijn namelijk vaak veel goedkoper dan natuurlijke materialen als wol.

Harde cijfers – welk merk maakt zich er vaak schuldig aan, welk merk juist niet? – ontbreken. Bij grote kledinginzamelaars, zoals het Leger des Heils, kwam het verkeerd labelen aan het licht bij het recyclen van kleding. Samen met enkele andere bedrijven ontwikkelde het Leger des Heils een ‘Fiber Sort Machine’, een sorteerinstallatie die textiel scant op zuivere grondstoffen.

Niet alleen de consument wordt benadeeld door het gesjoemel met kledinglabels. Ook kledinginzamelaars zijn de dupe. Het uit elkaar halen van kleding tot op de vezel stokt hierdoor, zegt Jolande Uringa van het Leger des Heils, de grootste kledinginzamelaar van Nederland. “Bij recycling moet je zo accuraat mogelijk weten wat de samenstelling is van een stof”, zegt Uringa.

“Pas als je weet dat een stof van bijvoorbeeld honderd procent katoen is, kun je een recyclingproces in gang zetten. Als de stof is gemaakt van een mengsel, moet je de verschillende stoffen eerst scheiden, alvorens tot recycling kan worden overgaan. Elk materiaal heeft namelijk zijn eigen recyclingmethode.”

Voor de samenstelling van kledingstukken bestaan geen voorschriften. De Nederlandse Voedsel- en Waren Autoriteit controleert kleding wel op brandveiligheid of kindvriendelijkheid. “Maar waarheidsgetrouwe labeling wordt dus niet geëist van de branche”, zegt Van Veldhuizen, die eerder in de kinderkledingsector werkte. “Oorspronkelijk is labeling vooral bedoeld om de klant te informeren. Maar zeker nu recycling steeds belangrijker wordt, is de noodzaak extra groot om de gegevens heel precies te vermelden.”

Bron:  Recycling Magazine - 26 april 2019
x

Leden login

Creamoda
Leden Login

Word lid

DRAWY IP PLATFORM

Lid in de kijker